Во обид да привлечат и задржат квалитетни кадри, да ја зголемат продуктивноста и да одговорат на новите потреби на вработените, компаниите ширум светот испробуваат поинакви начини на организација на работата. Не станува збор само за мали промени, туку за преиспитување на досегашните правила за тоа каде, кога и како се работи.
Од работата од дома до пократката работна недела, работодавачите бараат модели што ќе им овозможат подобри резултати, а на вработените поголема слобода и подобра рамнотежа меѓу работата и приватниот живот.
Од работа во канцеларија до работа од каде било
Хибридниот модел, кој комбинира работа од канцеларија и од дома, беше само почеток на промените. Денес, компаниите испробуваат различни пристапи во зависност од природата на работата и потребите на своите тимови.
Некои им овозможуваат на вработените да работат од различни локации, без задолжително присуство во канцеларија. Други ја организираат работата така што таа првенствено се одвива на далечина, а канцеларијата служи како место за средби, соработка и тимски активности. Постои и модел во кој канцеларијата останува главното место за работа, но со поголема флексибилност во однос на работното време и присуството.
Наместо да применуваат ист пристап за сите, компаниите сè повеќе се обидуваат да утврдат кој начин на работа најдобро одговара на нивните цели и на потребите на вработените.
Флексибилно работно време наместо строг распоред
Традиционалниот работен ден, со точно утврден почеток и крај, постепено отстапува место на пофлексибилни решенија во дел од организациите.
Меѓу пристапите што се испробуваат се флексибилниот почеток и завршеток на работниот ден, комуникацијата што не бара веднаш да се одговори на секоја порака и организацијата на работата според однапред утврдени цели.
Ова значи дека поголемо внимание се посветува на завршените задачи и постигнатите резултати, наместо исклучиво на времето поминато на работното место.
Сепак, ваквиот пристап бара јасно утврдени очекувања, добра организација и доверба меѓу раководителите и вработените. Флексибилноста не значи отсуство на правила, туку поинаков начин на нивно поставување.
Четиридневна работна недела: помалку денови, исти резултати?
Еден од најинтересните пристапи што привлекува внимание е четиридневната работна недела. Некои компании испробуваат пократка работна недела со цел да го подобрат задоволството на вработените, без притоа да ја намалат продуктивноста.
Други се одлучуваат за подолги работни денови во помал број денови или воведуваат денови без состаноци, за вработените да имаат повеќе време за задачи што бараат концентрација.
Можните придобивки вклучуваат подобра рамнотежа меѓу работата и приватниот живот, помал замор и поголема посветеност. Сепак, резултатите зависат од начинот на спроведување, обемот на работа и дејноста во која работи компанијата.
Пократката работна недела не е автоматски решение за секоја организација. Ако истиот обем на работа се распореди во пократок период без добра подготовка, наместо подобри резултати може да се создаде дополнителен притисок врз вработените.
Технологијата ја менува организацијата на работата
Новите начини на работа тешко можат да функционираат без соодветна технологија. Алатките за комуникација, дигиталните системи за управување со задачите и вештачката интелигенција им овозможуваат на тимовите полесно да соработуваат, да разменуваат информации и да автоматизираат дел од секојдневните обврски.
Овие решенија се особено важни кога членовите на тимот работат од различни локации или во различно време.
Но, технологијата носи и нови предизвици. Постојаните известувања, големиот број пораки и очекувањето вработените да бидат постојано достапни можат да го отежнат одморот и концентрацијата. Затоа, покрај воведувањето нови алатки, компаниите треба да утврдат и јасни правила за нивното користење.
Поголема слобода, но и нови предизвици за раководителите
Флексибилните модели на работа бараат поинаков пристап кон управувањето со луѓето. Кога вработените не се на едно место, потешко е да се одржуваат секојдневната комуникација, чувството на припадност и заедничката работна култура.
Раководителите треба да најдат начин да ги следат резултатите без постојана контрола, да обезбедат еднаков пристап до информации и да спречат изолираност кај вработените што работат оддалечено.
Важен предизвик е и спречувањето на професионалната исцрпеност. Флексибилното работно време не треба да значи дека вработените мора да бидат достапни во секој момент од денот.
За новите модели да функционираат, потребни се јасни цели, редовна комуникација, меѓусебна доверба и почитување на времето за одмор.
Не постои еден начин на работа што одговара на сите
Најважната поука од промените е дека не постои универзален модел што подеднакво добро функционира во секоја компанија.
Она што одговара на технолошка компанија не мора да биде применливо во производство, здравство, трговија или угостителство. Затоа, работодавачите треба внимателно да ги испитаат можностите, да ги следат резултатите и да ги приспособуваат работните услови според реалните потреби.
Компаниите што се подготвени да испробуваат нови решенија можат да создадат попривлечни работни места, да ја зголемат посветеноста на вработените и полесно да одговорат на промените на пазарот на трудот.
Иднината на работата не се сведува само на тоа дали ќе работиме од канцеларија, од дома или четири дена неделно. Суштината е во тоа како ќе ја организираме работата за да постигнеме добри резултати, без притоа да го занемариме човекот што стои зад нив.
Прочитајте и за: Kултура без мобинг и несоодветно однесување на работното место
Тагови: HR трендови