„Entry-level, minimum 2–3 години искуство.“ Оглас што речиси секој млад кандидат барем еднаш го видел – и се запрашал: Како да стекнам искуство ако никој не ме вработува?
Ова прашање станува сè поактуелно на пазарот на труд во Северна Македонија, каде младите професионалци се соочуваат со парадокс: од нив се очекува подготвеност како за средна позиција, но со плата и титула за почетник.
Зошто компаниите го прават тоа?
1. Намалување на ризикот
Вработувањето е инвестиција. Компаниите сакаат кандидат што ќе може веднаш да придонесе, без долг период на обука. Искусен „јуниор“ значи помал ризик.
2. Недостаток на ресурси за обука
Многу компании немаат развиени програми за менторство. Наместо да вложат во обука, тие бараат кандидат што „веќе знае“.
3. Преголема конкуренција
Кога има многу апликанти, работодавците ги зголемуваат критериумите. Така „почетна позиција“ станува филтер, а не реална почетна точка.
4. Нереални очекувања
Понекогаш огласите се копираат од странски пазари или се креираат без реална анализа на потребните вештини. Резултатот? Позиција што бара повеќе отколку што нуди.
Кој ја плаќа цената?
Најмногу младите луѓе – дипломци, практиканти и оние што сакаат да направат кариерен пресврт. Но на долг рок, и компаниите губат:
- Пропуштаат потенцијал
- Губат свежи идеи
- Го зголемуваат одливот на таленти
- Создаваат незадоволство и недоверба кон брендот
Дали има решение?
Да. И тоа не е комплицирано:
- Јасно дефинирање што навистина е „entry-level“
- Воведување на платени пракси
- Менторски програми
- Фокус на потенцијал наместо на години искуство
- Транспарентност во очекувањата и платата
Компаниите што инвестираат во развој на јуниори често добиваат најлојални и најпосветени вработени.
Прашањето не е зошто кандидатите немаат искуство. Прашањето е: Kој ќе им даде шанса да го стекнат?
Прочитајте и за: Дали Македонија губи таленти поради ниски плати?
Тагови: HR трендови