Вештачката интелигенција требаше да им помогне на компаниите да работат побрзо, поефикасно и со помали трошоци. Но, што се случува кога технологијата нема да успее целосно да ги замени луѓето? Сè поголем број работодавачи се соочуваат со токму такво сценарио – отпуштаат вработени поради автоматизација, а потоа повторно ги бараат кога ќе сфатат дека нивното искуство и знаење не можат лесно да се заменат.
Според истражување на компанијата SHL, објавено од HR Executive, речиси еден од пет американски работници кои изјавиле дека биле отпуштени или заменети поради вештачка интелигенција подоцна биле повикани да се вратат кај истиот работодавач. Во Велика Британија, вакво искуство пријавил приближно еден од осум работници.
Овој тренд, познат како „AI rebounding“, односно враќање на работниците по неуспешна замена со вештачка интелигенција, отвора важно прашање: дали компаниите пребрзо носат одлуки за намалување на бројот на вработени?
Кога ветувањата на технологијата ќе се судрат со реалноста
Во обид да ги намалат трошоците и да ја зголемат продуктивноста, компаниите сè почесто воведуваат алатки со вештачка интелигенција за задачи што претходно ги извршувале луѓе. Но, автоматизацијата не секогаш ги дава очекуваните резултати.
Проблемот се појавува кога работодавачите ќе сфатат дека технологијата бара повеќе човечки надзор од очекуваното или дека не може да го надомести знаењето стекнато низ годините, разбирањето на деловните процеси и способноста за самостојно проценување.
На пример, системите со вештачка интелигенција можат да обработуваат информации и да одговараат на прашања, но посложените ситуации бараат разбирање на контекстот, препознавање на човечките емоции и донесување одлуки што не следат секогаш однапред утврдени правила.
Токму затоа, некои компании повторно ангажираат работници за позиции за кои претходно сметале дека повеќе не им се потребни.
Вработените не се подготвени едноставно да се вратат
Повторното вработување не значи дека работниците се подготвени да се вратат под истите услови. Истражувањето на SHL покажува дека околу половина од работниците погодени од вакви отпуштања би очекувале значително зголемување на платата доколку добијат понуда за враќање. Дополнително, многумина би барале писмени гаранции за сигурноста на работното место и поголема јасност за тоа како вештачката интелигенција ќе влијае врз нивната работа во иднина.
Ова укажува дека компаниите не го губат само искуството на вработените кога ги отпуштаат. Тие ризикуваат да ја нарушат и довербата, која тешко се обновува откако еднаш ќе се изгуби.
За работниците, враќањето на старото работно место може да значи повторно соочување со неизвесноста дали нивната позиција повторно ќе биде укината штом се појави нова технологија.
Каде вештачката интелигенција сè уште не може да ги замени луѓето?
Вештачката интелигенција може да преземе многу повторливи и временски интензивни задачи, но вредноста на вработените не се сведува само на извршувањето на формалните работни обврски. Луѓето придонесуваат со критичко размислување, креативност, емпатија, соработка и познавање на специфичностите на организацијата. Тие препознаваат проблеми што не се секогаш документирани, ги разбираат односите со клиентите и можат да реагираат кога ситуацијата бара поинаков пристап од вообичаениот.
Токму овие способности може да останат незабележани кога компаниите ги анализираат работните места исклучиво преку можноста за автоматизација.
Затоа, прашањето не треба да биде само кои работни места може да ги преземе вештачката интелигенција, туку и како технологијата може да им помогне на луѓето да работат подобро.
Што значи ова за човечките ресурси?
За HR-професионалците, овој тренд е предупредување дека одлуките за отпуштање не треба да се носат пред да се утврди како навистина ќе се промени работата.
Пред укинување на одредена позиција, компаниите треба да ги анализираат вештините на вработените, процесите што ги извршуваат, потребата од човечки надзор и можностите за преквалификација или прераспределба на работните задачи.
Истражување на Gartner наведено од HR Executive проценува дека околу 30% од вработените заменети со вештачка интелигенција би можеле повторно да бидат ангажирани во следните три години доколку компаниите не го преиспитаат начинот на кој планираат и организираат работна сила.
Ова ја нагласува потребата од стратешко планирање, во кое технологијата и човечкиот потенцијал се разгледуваат заедно, наместо вештачката интелигенција да се третира како автоматска замена за вработените.
Иднината не е нужно избор меѓу човекот и машината
Случаите на повторно вработување по отпуштања поврзани со вештачката интелигенција покажуваат дека воведувањето нова технологија не гарантира автоматски и подобри деловни резултати. Компаниите што ќе успеат да ја искористат вештачката интелигенција најверојатно ќе бидат оние што ќе знаат да ја поврзат нејзината брзина со човечкото искуство, расудување и креативност.
Најголемиот ризик не е само вештачката интелигенција да ги замени луѓето, туку компаниите да ги изгубат токму оние вештини и знаења што подоцна ќе им бидат неопходни.
Затоа, пред да одлучат дека една работна позиција повеќе не им е потребна, работодавачите треба да размислат дали навистина ја заменуваат работата со технологија или само ја потценуваат вредноста на човекот што ја извршува.
Прочитајте и за: HR трендови: Дали компаниите погрешно ја користат вештачката интелигенција?
Тагови: HR трендови