Министерството за внатрешни работи денеска официјално доби 33 нови полициски мотоцикли и комплетна заштитна опрема, обезбедени од Републичкиот совет за безбедност на сообраќајот на патиштата (РСБСП). Станува збор за мотоцикли од марката „Piaggio Beverly 310 HPE“ во полициска изведба, како и 33 комплети опрема што вклучуваат кациги, јакни, панталони, чизми и летни и зимски ракавици. Вредноста на набавката изнесува 16.845.561 денари.

На примопредавањето присуствуваа министерот за внатрешни работи Панче Тошковски и претседателот на РСБСП, Горан Ангеловски, кои оценија дека со ова значително се зајакнуваат капацитетите на сообраќајната полиција. Тошковски нагласи дека инвестицијата ќе овозможи поголема мобилност, поефикасно регулирање на сообраќајот и подобри услови за работа, додавајќи дека модернизацијата е дел од поширокиот пристап за унапредување на безбедноста, во кој важно место има и системот „Безбеден град“.

Ангеловски порача дека РСБСП и оваа година издвојува средства за модернизација на единиците на МВР задолжени за сообраќајна контрола, оценувајќи дека меѓуинституционалната соработка дава конкретни резултати. Заедничката порака од настанот беше дека побезбедниот сообраќај се гради со континуирани инвестиции, современа опрема, ефикасна контрола и одговорно однесување на сите учесници на патиштата.

Тагови: Министерство за внатрешни работи (МВР) мотори Панче Тошковски

За некого, состанокот е место каде што лесно ги споделува своите идеи и мислења. За друг, дури и едно едноставно прашање од колега може да предизвика нервоза и несигурност.

Стравот од зборување на состаноци не секогаш значи дека човекот нема идеи или знаење. Често зад тишината стојат различни причини, од страв од осуда до недостаток на самодоверба.

1. Страв од критика и осуда

Една од најчестите причини е стравот дека другите ќе го критикуваат кажаното. Особено кога на состанокот присуствуваат менаџери или поискусни колеги, некои луѓе премногу размислуваат дали нивната идеја е „доволно добра“.

„Што ако кажам нешто погрешно?“ или „Што ако сите мислат дека идејата ми е лоша?“ се мисли кои можат целосно да го блокираат човекот.

2. Недостаток на самодоверба

Некои вработени имаат знаење и добри идеи, но не веруваат доволно во себе за да ги кажат гласно. Можеби сметаат дека нивните колеги се поискусни, попаметни или подобри говорници. Поради тоа, дури и кога имаат корисен предлог, избираат да молчат.

3. Лошо искуство од минатото

Една непријатна ситуација може долго да остане во сеќавањето. Ако некој во минатото бил исмеан, грубо прекинат или јавно критикуван за своја идеја, следниот пат можеби ќе биде многу повнимателен. Таквото искуство може да создаде чувство дека „подобро е да молчам отколку повторно да се изложам“.

4. Страв дека ќе бидат прекинати

Не секој се чувствува удобно да се бори за својот збор. Ако на состаноците постојано има колеги кои зборуваат погласно, прекинуваат или ја преземаат дискусијата, потивките членови на тимот можат постепено да се повлечат. Со текот на времето, тие може да престанат и да се обидуваат да се вклучат, дури и кога имаат нешто важно да кажат.

5. Прекумерно размислување пред да проговорат

Некои луѓе сакаат прво совршено да ја формулираат својата мисла. Додека размислуваат како најдобро да ја кажат, разговорот продолжува, темата се менува и можноста за вклучување исчезнува. Проблемот не е во недостатокот на идеи, туку во желбата сè да биде кажано совршено.

Како да се создаде средина во која сите ќе зборуваат?

Одговорноста не е само кај вработениот. Лидерите и менаџерите имаат важна улога во создавањето средина во која луѓето нема да се плашат да кажат што мислат.

Давањето простор секој да зборува, активно слушање, избегнување на исмевање и непотребно прекинување, како и охрабрување на различни мислења можат значително да ја подобрат комуникацијата во тимот.

Најдобриот состанок не е оној на кој зборува само најгласниот, туку оној на кој и најтивкиот член на тимот се чувствува доволно сигурно за да каже што мисли.

Прочитајте иза: 4 совети како да се справите со колега кој постојано ве прекинува

Тагови: совети за работа

Конфликтите на работното место се неизбежни. Несогласувања меѓу колеги, проблеми во комуникацијата, различни очекувања или недоразбирања со менаџерите можат да се појават во секоја организација. Но, вистинскиот проблем започнува кога конфликтот ќе остане нерешен.

Наместо навреме да разговараат и да бараат решение, компаниите често реагираат дури кога ситуацијата ќе ескалира со формални поплаки, дисциплински постапки или правни процедури. Токму тука медијацијата може да има значајна улога.

Колку може да чини нерешениот конфликт?

Нерешениот конфликт не носи само правен ризик. Тој може да влијае врз продуктивноста, атмосферата во тимот, мотивацијата и здравјето на вработените. Според податоци цитирани во написот, конфликтите на работното место ги чинат работодавачите во Велика Британија околу 28,5 милијарди фунти годишно, односно повеќе од 1.000 фунти по вработен.

Цената може да биде уште поголема кога конфликтот доведува до отсуства од работа, заминување на вработени, пад на продуктивноста или долготрајни формални постапки.

Зошто раната реакција е толку важна?

Експертите предупредуваат дека компаниите често се вклучуваат предоцна. Кога односите веќе се сериозно нарушени, многу потешко е да се најде решение. Раната интервенција овозможува проблемот да се адресира додека страните сè уште можат да разговараат и да најдат заеднички јазик.

Тоа може да биде едноставен разговор со менаџерот, фасилитиран разговор меѓу колегите или, кога ситуацијата го бара тоа, вклучување на независен медијатор.

Медијаторот не одлучува кој е во право

Една од најважните карактеристики на медијацијата е тоа што медијаторот не треба да биде „судија“ кој одлучува кој е виновен. Неговата улога е да помогне страните да разговараат, да ги разберат различните перспективи и самите да дојдат до решение со кое можат да продолжат да работат.

Токму затоа медијацијата може да биде особено корисна кај конфликти поврзани со комуникација, нарушени работни односи и несогласувања меѓу колеги.

Менаџерите треба да научат да водат тешки разговори

HR не може да биде единственото место каде што се решава секој конфликт во компанијата. Менаџерите се првите луѓе кои треба да препознаат дека нешто не функционира во тимот. Затоа, компаниите треба да ги обучуваат за активното слушање, конструктивна комуникација и водење тешки разговори.

Експертите посочуваат дека многу конфликти можат да бидат спречени доколку менаџерите реагираат порано, наместо да чекаат проблемот да стане формален спор.

Формалната постапка не треба секогаш да биде првиот чекор

Формалните процедури се неопходни во одредени ситуации, особено кога станува збор за сериозни прекршувања или прашања што бараат официјална истрага. Но, не секој конфликт мора да започне со формална жалба.

Во некои случаи, вработениот пред сè сака да биде сослушан и да почувствува дека неговиот проблем е сфатен сериозно. Ран разговор или медијација може да спречи ситуацијата да стане уште покомплицирана.

Што можат да направат HR тимовите?

Компаниите можат да преземат неколку практични чекори:

• Да ги обучат менаџерите за управување со конфликти;
• Да поттикнуваат отворена комуникација во тимовите;
• Да реагираат на проблемите пред да ескалираат;
• Да обезбедат независна медијација кога е потребно;
• Да проценат дали конфликтот навистина бара формална постапка;
• Да создадат култура во која барањето помош не се гледа како слабост.

На крајот, доброто управување со конфликтите не значи компанијата да нема несогласувања. Значи да има начин брзо, фер и конструктивно да ги решава. За HR, медијацијата затоа не треба да биде само последна опција кога конфликтот веќе ескалирал. Таа може да биде превентивна алатка која ги штити и луѓето и бизнисот.

Прочитајте и за: Како HR може да помогне вработените да останат здрави на работа?

Тагови: HR трендови

Македонскиот пазар на труд се соочува со изразен парадокс: иако во второто тримесечје од 2026 година во земјата биле евидентирани 90.020 невработени лица, истовремено останале непополнети 10.697 работни места. Според податоците на Државниот завод за статистика, стапката на невработеност изнесува 11,3 проценти, додека бројот на пополнети работни позиции достигнал 483.171.

Најголема потреба од кадар има во трговијата со 2.404 слободни позиции, потоа во преработувачката индустрија со 1.990 и во сместувањето и угостителството со 1.338. Значаен недостиг е забележан и во административните и помошните услужни дејности, транспортот, градежништвото, како и во ИТ и телекомуникацискиот сектор. Највисока стапка на слободни работни места е регистрирана токму во угостителството – 6,23 проценти.

Во споредба со првото тримесечје, бројот на празни работни места е зголемен за 450, при што најголем раст има во угостителството и трговијата. На регионално ниво, Скопскиот Регион има највисока стапка на слободни работни места, а најизразен недостиг на кадар има кај фирмите со 10 до 49 вработени. Овие бројки укажуваат на сериозно несовпаѓање меѓу понудата и побарувачката на труд, односно на проблем со квалификациите и усогласеноста на работната сила со потребите на компаниите.

Тагови: Агенција за вработување (АВРМ) невработеност