За некого, состанокот е место каде што лесно ги споделува своите идеи и мислења. За друг, дури и едно едноставно прашање од колега може да предизвика нервоза и несигурност.
Стравот од зборување на состаноци не секогаш значи дека човекот нема идеи или знаење. Често зад тишината стојат различни причини, од страв од осуда до недостаток на самодоверба.
1. Страв од критика и осуда
Една од најчестите причини е стравот дека другите ќе го критикуваат кажаното. Особено кога на состанокот присуствуваат менаџери или поискусни колеги, некои луѓе премногу размислуваат дали нивната идеја е „доволно добра“.
„Што ако кажам нешто погрешно?“ или „Што ако сите мислат дека идејата ми е лоша?“ се мисли кои можат целосно да го блокираат човекот.
2. Недостаток на самодоверба
Некои вработени имаат знаење и добри идеи, но не веруваат доволно во себе за да ги кажат гласно. Можеби сметаат дека нивните колеги се поискусни, попаметни или подобри говорници. Поради тоа, дури и кога имаат корисен предлог, избираат да молчат.
3. Лошо искуство од минатото
Една непријатна ситуација може долго да остане во сеќавањето. Ако некој во минатото бил исмеан, грубо прекинат или јавно критикуван за своја идеја, следниот пат можеби ќе биде многу повнимателен. Таквото искуство може да создаде чувство дека „подобро е да молчам отколку повторно да се изложам“.
4. Страв дека ќе бидат прекинати
Не секој се чувствува удобно да се бори за својот збор. Ако на состаноците постојано има колеги кои зборуваат погласно, прекинуваат или ја преземаат дискусијата, потивките членови на тимот можат постепено да се повлечат. Со текот на времето, тие може да престанат и да се обидуваат да се вклучат, дури и кога имаат нешто важно да кажат.
5. Прекумерно размислување пред да проговорат
Некои луѓе сакаат прво совршено да ја формулираат својата мисла. Додека размислуваат како најдобро да ја кажат, разговорот продолжува, темата се менува и можноста за вклучување исчезнува. Проблемот не е во недостатокот на идеи, туку во желбата сè да биде кажано совршено.
Како да се создаде средина во која сите ќе зборуваат?
Одговорноста не е само кај вработениот. Лидерите и менаџерите имаат важна улога во создавањето средина во која луѓето нема да се плашат да кажат што мислат.
Давањето простор секој да зборува, активно слушање, избегнување на исмевање и непотребно прекинување, како и охрабрување на различни мислења можат значително да ја подобрат комуникацијата во тимот.
Најдобриот состанок не е оној на кој зборува само најгласниот, туку оној на кој и најтивкиот член на тимот се чувствува доволно сигурно за да каже што мисли.
Прочитајте иза: 4 совети како да се справите со колега кој постојано ве прекинува
Тагови: совети за работа