Понекогаш работните обврски мора да направат пауза поради лични околности, семејни обврски, стручно усовршување или други причини. Во такви ситуации, работникот може да побара неплатено отсуство од работа, но важно е да знае дека постојат правила и ограничувања.
Според Законот за работните односи, работникот може да отсуствува од работа без надомест на плата и придонеси, во случаите и под условите утврдени со колективен договор. Неплатеното отсуство може да трае најдолго три месеци во текот на една календарска година.
Што значи тоа за работникот?
За време на неплатеното отсуство, не се исплаќа плата, ниту се плаќаат придонеси од плата, а правата и обврските од работниот однос мируваат. Тоа значи дека периодот не се третира како редовно присуство на работа.
Причините и условите за користење на неплатено отсуство можат подетално да бидат уредени со применливиот колективен договор. На пример, во одредени колективни договори како причини се наведуваат нега на член на семејството, изградба или поправка на дом, лекување на сопствен трошок, учество во културни или спортски настани, конгреси и конференции или стручно усовршување.
Дали работодавачот мора да го одобри?
Не секое барање за неплатено отсуство значи дека работникот може еднострано да престане да доаѓа на работа. Потребно е отсуството да биде одобрено согласно условите што важат за конкретниот работен однос, а работникот треба навреме да поднесе барање и да добие соодветна одлука.
Затоа, пред да го искористите ова право, проверете што предвидува колективниот договор што се применува кај вашиот работодавач и каква процедура е предвидена за поднесување на барањето.
Што е со работното место?
Неплатеното отсуство значи мирување на правата и обврските од работниот однос, а не автоматски престанок на работниот однос. Работникот треба да се врати на работа согласно одобрениот период на отсуство.
Тагови: неплатен одмор работнички права