Промовирани огласи »

Кога вработен ќе слушне дека го критикуваат шефот: Како треба да реагира HR?

Го критикуваат шефот зад грб: Дали HR треба да интервенира?

Замислете ситуација: вработен случајно слуша разговор во кој неговиот менаџер или колега го критикува неговото работење. Што следува потоа извинување, конфронтација, дисциплинска постапка или едноставно разговор?

Токму ваквата ситуација ја анализира People Management, посочувајќи дека критичните коментари за претпоставените или колегите не се невообичаени, особено кога вработените се под стрес, преоптоварени или незадоволни.

Каде е границата помеѓу критика и проблем?

Во секоја организација постојат ситуации во кои вработените не се согласуваат со одлуките или начинот на управување на својот менаџер. Самото изразување незадоволство не мора автоматски да претставува дисциплински проблем.

За HR, клучното прашање е што точно е кажано, во каков контекст и со каква намера.

Едно е вработен приватно да изрази фрустрација или несогласување, а сосема друго е да има навреди, закани, вознемирување или однесување кое ја нарушува работната средина.

Не реагирајте импулсивно

Кога менаџер ќе слушне дека вработен го критикувал, природната реакција може да биде лутина или чувство дека е нарушен авторитетот.

Но, HR треба да помогне ситуацијата да не ескалира.

Наместо веднаш да се бара виновник, потребно е да се утврди:

  • Дали критиката се однесува на реален проблем?
  • Дали вработениот претходно имал можност директно да го сподели своето незадоволство?
  • Дали коментарите биле навредливи или претставувале легитимна критика?
  • Дали станува збор за изолиран инцидент или за поширок проблем во тимот?
  • Дали постојат докази за несоодветно однесување?

Можеби проблемот не е критиката, туку причината зад неа.

За HR, ваков инцидент може да биде и сигнал дека нешто во тимот не функционира. Ако повеќе вработени имаат слични забелешки за истиот менаџер, наместо фокусот да биде само на тоа кој што кажал, вреди да се анализира што стои зад незадоволството.

Понекогаш критиката може да открие: лоша комуникација, преоптовареност, недостиг на доверба, нејасни очекувања или проблематичен стил на менаџирање.

Како треба да постапи HR? Најдобриот пристап е професионален и непристрасен.

1. Слушнете ги двете страни.

Не носете заклучок само врз основа на тоа што го слушнал менаџерот.

2. Одделете го однесувањето од содржината.

Критиката сама по себе не значи дека вработениот сторил нешто погрешно.

3. Проверете дали постои реален проблем.

Ако критиката укажува на нешто што навистина треба да се подобри, искористете ја како можност за промена.

4. Потсетете ги сите на професионалната комуникација.

Несогласувањето е нормално, но начинот на кој се изразува е важен.

5. Создадете простор за директен feedback.

Вработените треба да знаат дека можат да кажат што не функционира без страв од одмазда или негативни последици.

Лекцијата за менаџерите

Менаџерите не треба да очекуваат дека никогаш нема да бидат критикувани. Прашањето не е „Дали моите вработени зборуваат за мене?“, туку „Што можам да научам од тоа што го зборуваат?“ Добриот лидер не се плаши од критика. Тој знае да препознае кога зад неа стои обична фрустрација, а кога стои важен сигнал дека нешто треба да се промени.

На крајот, целта на HR не треба да биде да создаде работна средина во која никој не го критикува менаџерот. Целта е да создаде средина во која вработените имаат доволно доверба критиката да ја кажат директно, професионално и навреме.

Прочитајте и за: HR трендови: Традиционалната евалуација на работните места станува деловен ризик

Тагови: HR трендови

Промовирани огласи »

Нови правила за автомобили од ноември: Воведено е Евро 7 - што ќе се случи со бензинците, дизел и електричните автомобили

🔴Од 29 ноември 2026 година, стандардот Euro 7 почнува да се применува на новите типови патнички автомобили и лесни комерцијални возила во Европската Унија

Европската автомобилска индустрија влегува во нова фаза. Од 29 ноември 2026 година, стандардот Euro 7 почнува да се применува на новите типови патнички автомобили и лесни комерцијални возила во Европската Унија.

Промените нема да вклучуваат само она што излегува од издувните гасови. За прв пат, Euro 7 сериозно ги регулира честичките што се создаваат со сопирање и абење на гумите. Воведува барања за издржливост на батериите на електричните автомобили, како и за еколошкиот пасош на возилата.

Уште една работа е важна за купувачите: Евро 7 не значи забрана за возење на постојни автомобили.

Што точно се менува на 29 ноември?

Евро 7 веќе стапи на сила во 2024 година, но неговите клучни одредби се воведуваат постепено.

Според официјалните правила на ЕУ, од 29 ноември 2026 година, стандардот се применува на нови типови автомобили и комбиња од категориите M1 и N1. Една година подоцна, од 29 ноември 2027 година, ќе се применува на сите нови возила во тие категории.

Тоа е важна разлика.

Не сите автомобили на европските патишта ќе мора да го исполнат стандардот Euro 7 преку ноќ. Правилата првенствено важат за производителите, хомологацијата и новите возила.

Не е сè до издувните гасови

Со претходните Евро стандарди, вниманието на јавноста беше главно насочено кон издувните гасови. Евро 7 ја проширува таа слика.

Новите правила ги опфаќаат емисиите на честички генерирани за време на сопирањето и абењето на гумите. Ова значи дека одредени еколошки барања важат и за електричните автомобили, иако тие немаат класични издувни гасови.

Што се случува со бензинот и дизелот?

Евро 7 нема веднаш да донесе драматично пониски ограничувања за емисиите на сите патнички автомобили со мотори со внатрешно согорување.

За автомобили и лесни комерцијални возила, се задржуваат постојните ограничувања на Euro 6 за одредени емисии од издувните системи. Во исто време, контролата на честички се проширува и се воведуваат други барања.

Електричните автомобили добиваат правила за батерии

За прв пат, преку Euro 7, ЕУ поставува минимални барања за издржливост на погонските батерии.

Батеријата на патничко електрично возило треба да задржи најмалку 80% од својот капацитет по 5 години или 100.000 км. По 8 години или 160.000 км, прагот е најмалку 72%.

Ова е особено важно за пазарот на половни електрични автомобили.

Автомобилите добиваат еколошки пасош

Euro 7 воведува Пасош за возило во животната средина. Документот ќе содржи информации за потрошувачката, емисиите и состојбата на батеријата.

Ова ќе биде корисно за купувачите, особено на пазарот на половни автомобили.

Автомобилот ќе мора да остане „чист“ подолго

Периодот во кој производителите мора да докажат дека ги исполнуваат еколошките барања е продолжен:

  • од 5 години / 100.000 км
  • на 10 години / 200.000 км

Дали Евро 7 значи нови забрани за возачите?

Не. Euro 7 не воведува нови зони за забрана за возење, ниту забранува постари автомобили. Станува збор за техничка регулаторна рамка за нови возила.

Евро 7 не е единствената промена

Од 7 јули 2026 година, сите нови автомобили и комбиња во ЕУ ќе мора да имаат:

  • автоматско сопирање со детекција на пешаци и велосипедисти
  • системи за предупредување од одвлекување на вниманието
  • дополнителни безбедносни барања

Што значи Евро 7 за цената на новите автомобили?

Новите барања носат дополнителни трошоци за производителите. Можно е дел од нив да се пренесат на купувачите, но не секој автомобил ќе стане драстично поскап.

Големата промена штотуку започнува

Евро 7 ја менува филозофијата на еколошките стандарди. Се следат сопирачките, гумите, батеријата и потрошувачката. Купувачите добиваат повеќе информации, а производителите имаат подолга одговорност.

За сопствениците на постоечки автомобили, пораката е едноставна: Euro 7 не значи дека нивниот автомобил повеќе нема да биде дозволен на патот од ноември.

Тагови: автомобили електрични автомобили ЕУ

Промовирани огласи »

Струмичките земјоделци повторно на протест: „Ајварката“ падна на 25 денари, се најавуваат блокади

Незадоволни од ниската откупна цена и непочитувањето на договорите, земјоделците од струмичкиот регион утре излегуваат на протест пред Министерството за земјоделство во Струмица.

Земјоделците од струмичкиот регион повторно излегуваат на протест поради падот на откупната цена на „ајварката“, која во последните пет дена достигна 25 денари за килограм. Тие предупредуваат дека од понеделник цената може дополнително да се намали, иако претходно бил договорен откуп по 40, 30 и 20 денари за килограм, во зависност од класата. Според производителите, овие договорени цени не се почитуваат.

Според пресметките на земјоделците, производната цена на еден килограм куртовска капија од пластеници изнесува 29,22 денари, што значи дека со сегашната цена работат со загуба од околу 4 денари по килограм. Тие велат дека во изминатите денови се обиделе да најдат решение преку разговори со надлежните институции, но без конкретен исход, поради што бараат механизам што ќе гарантира почитување на договорените откупни цени.

Протестот е најавен за утре во 11 часот пред Министерството за земјоделство во Струмица, а земјоделците најавуваат и блокади, повикувајќи ги производителите од регионот да се приклучат со земјоделска механизација. Од здружението бараат на протестот да присуствуваат и министерот, локалните власти и премиерот, за директно да ги слушнат нивните проблеми. Производителите предупредуваат дека состојбата може дополнително да се влоши со почетокот на откупот на пиперката од отворено поле.

Тагови: земјоделски производи ајвар

Промовирани огласи »

Зошто луѓето остануваат во компании во кои не се задоволни?

Зошто луѓето остануваат на работа што не ја сакаат?

Не секој незадоволен вработен веднаш ја напушта компанијата. Напротив, многу луѓе остануваат со месеци или години на работни места од кои не се целосно задоволни. Причините често се посложени од едноставното прашање: „Ако не ти се допаѓа работата, зошто не си заминеш?“

Промената на работното место носи ризик, неизвесност и многу практични прашања. Еве некои од најчестите причини.

1. Страв од неизвесност

И кога не се задоволни, вработените знаат што ги очекува на сегашното работно место. Новата компанија носи непознати услови, нов тим, нов менаџер и можност работите да не бидат подобри. Понекогаш познатото се чини побезбедно од непознатото.

2. Финансиска сигурност

Платата е една од најголемите причини зошто луѓето остануваат. Редовните приходи, кредитите, семејните обврски и останатите трошоци можат да направат отказот без нова понуда да изгледа како премногу голем ризик. Затоа, незадоволството не значи автоматски дека човекот е подготвен да се откаже од финансиската стабилност.

3. Се надеваат дека работите ќе се променат

„Ќе биде подобро.“

„Можеби ќе добијам нов менаџер.“

„Можеби следната година ќе има унапредување.“

Надежта дека ситуацијата ќе се подобри може да биде доволна причина вработениот да остане уште малку. Проблемот е кога „уште малку“ ќе се претвори во неколку години без вистинска промена.

4. Добри колеги и односи со тимот

Можно е некој да не ја сака работата или начинот на управување, но да има одлични односи со колегите. Силниот тим често е причина луѓето да останат и покрај другите проблеми. За многумина, чувството дека припаѓаат и дека имаат луѓе на кои можат да се потпрат има голема вредност.

5. Удобност и навика

По неколку години на исто работно место, човекот ја познава работата, процесите и луѓето. Не мора постојано да се докажува од почеток. Токму оваа удобност понекогаш станува пречка за промена. Колку подолго остануваме во позната средина, толку потешко може да изгледа првиот чекор кон нешто ново.

6. Не знаат што сакаат следно

Понекогаш проблемот не е само во тоа што вработениот не ја сака сегашната работа туку не знае што би сакал да работи наместо неа. Без јасна идеја за следниот чекор, многу полесно е да се остане таму каде што веќе се наоѓаме.

7. Се плашат дека нема да најдат нешто подобро

Некои вработени ја потценуваат својата вредност на пазарот на трудот. Можеби имаат добри вештини и искуство, но се убедени дека нема да најдат подобра можност. Овој страв може да ги задржи на работно место кое повеќе не им одговара.

8. Вложиле премногу време и енергија

По неколку години работа во една компанија, може да се појави чувството: „Толку многу вложив овде, не можам сега да си заминам.“ Но, времето што веќе сте го вложиле не треба да биде причина да останете на место каде што повеќе не се развивате.

Што значи ова за работодавачите?

За компаниите, ова е важен сигнал: вработениот кој останува не значи секогаш дека е задоволен. Може да остане поради плата, страв, навика или недостаток на алтернатива, а сепак постепено да ја губи мотивацијата.

Затоа, наместо само да прашуваат „Зошто вработените си заминуваат?“, компаниите треба да се прашаат и: „Што ги тера вработените да останат и дали навистина сакаат да останат?“

Редовниот фидбек, можностите за развој, признанието, добрата комуникација и здрава работна култура можат да направат разлика меѓу вработен кој останува затоа што мора и вработен кој останува затоа што сака.

На крајот. Да останете на работа со која не сте задоволни не секогаш значи дека немате храброст да си заминете. Понекогаш едноставно цената на промената изгледа поголема од цената на незадоволството. Но, ако незадоволството трае долго време, вреди да се запрашате: „Што ме задржува овде и дали тоа е доволна причина да останам?“

Прочитај повеќе и за: Како да препознаете здрава работна култура уште на интервју?

Тагови: совети за работа

Вчитај повеќе вести...
барај огласи за вработување »