Кога во компанијата пристигнува нов колега, често се очекува некој од поискусните вработени да му помогне да се снајде, да му ги објасни работните задачи и да го запознае со начинот на функционирање на тимот. На прв поглед, ова изгледа како сосема нормален дел од колегијалноста. Но, што се случува кога обуката станува дополнителна обврска, за која немате ниту време, ниту признание, ниту јасно дефинирана одговорност? Дали сте себични ако кажете дека тоа не е ваша работа?
Помошта е колегијалност, но обуката е одговорност
Постои разлика помеѓу тоа повремено да му помогнете на новиот колега и да преземете целосна одговорност за неговата обука. Да одговорите на неколку прашања, да му покажете каде се наоѓаат одредени документи или да му објасните како функционира некој процес е дел од нормалната соработка.
Меѓутоа, ако од вас се очекува секојдневно да го обучувате, да ги проверувате неговите задачи и да одговарате за неговиот напредок, тогаш станува збор за дополнителна работна обврска. Особено ако сето тоа го правите паралелно со сопствените задачи и рокови.
Кога помошта станува товар?
Проблемот најчесто не е во новиот колега, туку во начинот на кој компанијата ја организира неговата адаптација.
Ако обуката не е планирана, ако немате издвоено време за неа и ако никој не ги зема предвид вашите дополнителни обврски, лесно може да се создаде незадоволство. Наместо да се чувствувате ценети поради вашето знаење и искуство, може да добиете впечаток дека вашата подготвеност да помогнете се подразбира и постојано се користи.
Дополнително, ако вашата продуктивност почне да опаѓа затоа што поголем дел од времето го посветувате на обучување друг, а потоа добивате забелешки дека не сте ги завршиле сопствените задачи, тогаш нешто во организацијата не функционира како што треба.
Како да одбиете без да создадете конфликт?
Одбивањето не мора да биде непријатно, ниту треба да звучи како да не сакате да соработувате. Важно е јасно да ги поставите границите, без да го обвинувате новиот колега.
Наместо директно да кажете дека тоа не е ваша работа, можете да објасните дека моментално имате обврски што бараат целосно внимание и дека не би можеле квалитетно да ја преземете и обуката. Можете да предложите обуката да биде организирана од страна на менаџерот, да се одреди конкретно лице задолжено за неа или да ви се прераспределат дел од работните задачи доколку се очекува да ја преземете таа одговорност.
На тој начин не ја одбивате соработката, туку барате обврските да бидат реално распределени.
И вашето време и знаење имаат вредност
Искусните вработени често се оние на кои компанијата најмногу се потпира кога треба да се реши проблем, да се пренесе знаење или да се помогне на нов член на тимот. Тоа е признание за нивната стручност, но не треба да стане причина нивните сопствени обврски постојано да бидат ставени во втор план.
Ако компанијата очекува од вас да бидете ментор, обучувач или лице задолжено за воведување нови колеги, сосема е оправдано да побарате тоа да биде јасно договорено и препознаено како дел од вашата улога.
На крајот, не сте лош колега ако не можете да преземете уште една обврска. Добрата соработка не значи секогаш да кажувате „да“, туку да знаете кога можете да помогнете, а кога е потребно да поставите граница. Новиот колега заслужува квалитетна обука, но и вие заслужувате услови во кои ќе можете професионално да ја завршувате сопствената работа.
Прочитајте и за: Што кога компанијата бара иницијатива но ги казнува грешките?
Тагови: совети за работа