Парадоксот на пазарот на труд е јасен: компаниите велат дека немаат квалитетни кандидати, а квалитетните кандидати велат дека не гледаат огласи на кои вреди да аплицираат. Прашањето не е зошто „нема кадар“, туку зошто добрите кандидати сè почесто одбиваат да аплицираат.
1. Огласите се нејасни или нереални
Многу огласи содржат долги листи на барања, нејасни обврски и описи од типот „мултитаскинг“, „работа под притисок“ и „динамична средина“. За искусните кандидати, ова често е сигнал за лоша организација или нереални очекувања.
Кога не е јасно што точно се нуди – добрите кандидати едноставно продолжуваат понатаму.
2. Недостаток на транспарентност за платата
Сè повеќе кандидати одбиваат да аплицираат на огласи без објавен платен опсег. За нив, ова не е ароганција, туку почит на времето – и нивното и на работодавачот.
Квалитетните професионалци знаат колку вредат и не сакаат „изненадувања“ по неколку круга интервјуа.
3. Комплициран и долг процес на аплицирање
Долги формулари, повеќекратни тестови и автоматизирани интервјуа без повратна информација ги одбиваат кандидатите. Искусните професионалци често се веќе вработени и немаат време за процеси што траат со месеци.
Кога аплицирањето изгледа како работа сама по себе – интересот опаѓа.
4. Лошо искуство со работодавци
Кандидатите паметат. Непрофесионална комуникација, „ghosting“ по интервју или неконзистентни информации оставаат лош впечаток. Добрите кандидати имаат избор и не сакаат повторно да влезат во исто искуство.
Репутацијата на работодавачот станува подеднакво важна како и брендот на компанијата.
5. Огласите не нудат вредност, туку само бараат
Многу огласи се фокусирани исклучиво на тоа што кандидатот треба да даде, а многу малку на тоа што ќе добие. Недостатокот на информации за културата, тимот и развојот создава чувство на еднострана врска.
Добрите кандидати бараат партнерство, не само позиција.
6. Пасивни, но задоволни кандидати
Голем дел од најдобрите кандидати не се активни баратели на работа. Тие нема да аплицираат „од љубопитност“, туку само ако понудата е навистина привлечна и јасно комуницирана.
Ако огласот не се издвојува – тие нема ни да застанат да го прочитаат.
7. Недоверба во процесот
Кога кандидатите чувствуваат дека одлуките се донесуваат однапред, преку препораки или алгоритми без човечки пристап, мотивацијата за аплицирање паѓа. Никој не сака да биде „број во систем“.
Добрите кандидати не исчезнаа – тие станаа повнимателни. Тие аплицираат поретко, но со повисоки очекувања. Компаниите што сакаат да ги привлечат мора да понудат јасност, транспарентност и почит кон кандидатското искуство.
Во спротивно, огласите ќе останат видливи – но без вистински одговор.
Прочитајте и за: Иднината на интервјуто: човек, алгоритам или хибрид?
Тагови: HR трендови