Пробниот период со години се смета за стандардна практика при вработување. За работодавачите, тој претставува „безбеден простор“ за проверка на компетенциите и вклопувањето на новиот вработен. За кандидатите, пак, често е период на неизвесност и зголемен притисок. Сè почесто се поставува прашањето: дали пробниот период е фер алатка или прикриена форма на несигурност?
Перспективата на компаниите
Од аспект на работодавачите, пробниот период има логика. CV-то и интервјуто не секогаш ја покажуваат реалната слика. Во овој период компаниите проценуваат:
- Професионални вештини и перформанс
- Адаптација кон тимот и културата
- Одговорност и начин на работа
Во теорија, пробниот период треба да биде фер шанса и за двете страни – време за меѓусебно запознавање.
Како го доживуваат вработените
Во пракса, многу вработени го доживуваат пробниот период како тест без јасни правила. Честите проблеми се:
- Нејасни критериуми за успешност
- Постојан страв од отказ
- Прекумерна посветеност за „да се докажат“
- Недостиг од feedback и насока
Наместо постепена адаптација, пробниот период често се претвора во трка за опстанок.
Каде е границата?
Пробниот период станува проблематичен кога се користи како:
- Лесен начин за раскинување на договор без објаснување
- Алатка за притисок и контрола
- Продолжена „евтина“ работна сила без инвестиција во развој
Кога нема транспарентност и поддршка, пробниот период ја губи својата фер улога.
Како изгледа фер пробен период?
Фер пробниот период подразбира:
- Јасно дефинирани цели и очекувања
- Редовен feedback и менторство
- Реален обем на работа
- Еднаков третман и почитување
Во ваков модел, пробниот период не е закана, туку процес на градење доверба.
Улогата на HR
HR тимовите имаат клучна одговорност да постават јасни стандарди. Пробниот период треба да биде дел од onboarding процесот, а не одвратен филтер. Компаниите што инвестираат во правилна интеграција на новите вработени имаат поголема лојалност и помал turnover.
Пробниот период сам по себе не е проблем. Проблемот е начинот на кој се користи. Кога е транспарентен, структуриран и поддржан, тој е фер алатка за двете страни. Кога е нејасен и несигурен, станува уште еден фактор што ги оддалечува луѓето од компанијата.
Во време кога довербата е клучна валута на пазарот на трудот, фер пробниот период не е избор – туку потреба.
Прочитајте и за: Пракса или експлоатација – каде е границата?
Тагови: HR трендови