Од четврток, 29 октомври, граѓаните ќе можат да ги користат личната карта и возачката дозвола и во дигитална форма преку мобилен телефон, соопшти министерот за дигитална трансформација Стефан Андоновски. Новата апликација за електронски паричник ќе биде официјално промовирана ден претходно, на 28 октомври.

Дигиталниот документ претставува електронска верзија на личната карта или возачката дозвола, која ќе биде достапна преку мобилна апликација. Наместо физички документ, граѓаните ќе можат да ги прикажуваат своите податоци таму каде што дигиталната верзија ќе биде прифатена. Од Министерството нагласуваат дека не станува збор за обична фотографија, туку за решение што овозможува проверка на автентичноста на податоците, додека физичките документи и понатаму остануваат важечки.

Според најавите, корисниците ќе имаат контрола врз тоа кои информации ќе ги споделат, преку QR-код за еднократна употреба што истекува за 10 до 15 секунди. Новата услуга е дел од пошироките планови за дигитализација на јавните услуги и за поедноставно, побезбедно користење на личните документи.

Тагови: возачка дозвола дигитални уреди лична карта

Од полноќ бензините ќе бидат поевтини за 5 денари по литар, додека цената на дизелот останува непроменета, соопшти Регулаторната комисија за енергетика (РКЕ). Новите максимални малопродажни цени ќе важат од полноќ.

Според новата одлука, Еуросупер БС-95 ќе се продава по 91 денар за литар, Еуросупер БС-98 по 93 денари за литар, а Еуродизелот останува на 99 денари за литар. Намалувањето се однесува само на двата вида бензин.

Од РКЕ посочуваат дека одлуките за цените на горивата се носат врз основа на движењата на цените на нафтените деривати на светските пазари, курсот на доларот и други параметри утврдени со методологијата за пресметка.

Тагови: Регулаторната комисија за енергетика-(РКЕ) цени на горивата

Дали работниот ден навистина мора да трае од 9 до 17 часот за да бидеме продуктивни? Сè повеќе се отвора прашањето дали традиционалниот распоред одговара на начинот на кој луѓето денес работат, размислуваат и ги организираат своите обврски.

Еден од трендовите што го привлекува вниманието на работодавците и HR-експертите е „micro-shifting“ поделба на работниот ден на пократки работни периоди, меѓу кои вработените прават паузи за лични обврски, одмор или други активности. Наместо осум часа непрекината работа, денот се организира во неколку временски блокови, прилагодени на обврските и периодите во кои вработениот е најпродуктивен.

Помалку крути распореди, повеќе простор за продуктивност

Замислете вработен кој го започнува денот со неколку часа концентрирана работа, потоа прави пауза за да ги заврши семејните обврски, а подоцна повторно се враќа на работните задачи. Друг, пак, можеби е најфокусиран рано наутро или во подоцнежните часови од денот.

Микросмените овозможуваат работниот распоред да се приспособи на овие разлики, наместо сите вработени да мораат да го следат истиот временски шаблон.

Овој пристап може да биде особено корисен за родителите, лицата што се грижат за членови на семејството, како и за вработените во хибриден или далечински работен режим. Наместо личните обврски постојано да се судираат со работното време, тие можат да се вклопат во пофлексибилен распоред.

Според истражување на Monster објавено во 2026 година, 53% од анкетираните работници изјавиле дека практикуваат микросмени, редовно или повремено, а 78% од оние што ги практикуваат сметаат дека така се попродуктивни. Овие резултати укажуваат на интерес за поголема контрола врз работното време, иако личното искуство не значи дека овој модел ќе даде исти резултати во секоја организација.

Како микросмените можат да им помогнат на компаниите?

За работодавците, придобивката не е само во задоволството на вработените. Поголемата флексибилност може да придонесе за подобра концентрација, поефикасно завршување на задачите и полесно усогласување на работните и приватните обврски.

Клучната промена е во начинот на кој се оценува работата. Наместо успехот да се мери според времето поминато пред компјутер или во канцеларија, поголем акцент се става на резултатите, квалитетот на работата и исполнувањето на роковите.

За HR-тимовите, ова отвора неколку важни прашања:

• Флексибилност со јасни правила: вработените треба да знаат кога можат самостојно да го организираат денот и кога е потребна достапност за состаноци и тимска работа.
• Мерење според резултатите: јасно поставените цели и рокови се поважни од постојаното следење на присуството.
• Подобра организација на тимовите: кога колегите работат во различни временски периоди, неопходни се договори за комуникација и предавање на задачите.
• Заштита на личното време: флексибилноста не треба да стане причина вработените да бидат достапни од рано наутро до доцна навечер.

Каде завршува флексибилноста, а започнува исцрпеноста?

Иако микросмените звучат како привлечна можност, тие не се решение за секоја работна средина. Во професии што бараат постојано присуство, непосредна грижа за клиенти или пациенти и координација во реално време, ваквиот распоред може да биде потешко применлив.

Постои и друг ризик: работниот ден да се продолжи наместо да се скрати. Ако вработениот работи наутро, повторно се вклучува попладне и ги завршува задачите навечер, без јасни граници може да се создаде чувство дека работата никогаш не завршува.

Затоа, микросмените не треба да бидат начин вработените да работат повеќе часови, туку можност да го организираат договореното работно време на начин што им овозможува подобро да се фокусираат и да ги исполнат обврските.

Дали иднината на работата е во флексибилноста?

Традиционалниот работен ден постепено се преиспитува. Прашањето повеќе не е само каде работат луѓето во канцеларија или од дома туку и кога се најпродуктивни и колкава слобода имаат да го организираат своето време.

За компаниите, предизвикот ќе биде да најдат рамнотежа меѓу индивидуалната флексибилност и потребите на тимот. За вработените, пак, вистинската придобивка ќе биде можноста да постигнат добри резултати без работата да го заземе секој дел од денот. Можеби продуктивноста не зависи од тоа колку долго седиме на работното место, туку од тоа колку добро го користиме времето во кое навистина сме фокусирани.

Прочитајте и за: HR тренд: Една третина од вработените над 55 години сакаат да работат и по пензионирањето

Тагови: HR трендови micro-shifting

Од 10 јули 2027 година, во Европската Унија ќе важи ограничување на готовинските плаќања во деловни трансакции до 10.000 евра, како дел од мерките против перење пари и финансирање тероризам. Ова директно ќе ги засегне и македонските граѓани кои купуваат половни автомобили од автосалони или професионални продавачи во Германија и во другите земји членки на ЕУ.

Во пракса, тоа значи дека автомобил чија цена надминува 10.000 евра нема да може целосно да се плати во готово ако се купува од професионален трговец. Наместо тоа, купувачите ќе мора да користат безготовински начини на плаќање, како банкарски трансфер. Ограничувањето, сепак, не важи за трансакции меѓу две физички лица кои не дејствуваат деловно, но и тогаш мора да се почитуваат националните правила на земјата каде што се врши продажбата.

Регулативата предвидува и проверка на идентитетот при одредени готовински трансакции од најмалку 3.000 евра, додека при внесување или изнесување 10.000 евра или повеќе во готовина преку граница на ЕУ, сумата задолжително се пријавува на царина. Иако правилата нема директно да важат за плаќања во Македонија, тие ќе бидат обврзувачки за сите македонски државјани што купуваат возила во ЕУ, па затоа се препорачува однапред да проверат каков е статусот на продавачот и кои прописи важат во конкретната земја.

Тагови: автомобили ЕУ