Неплатениот одмор е право кое му стои на располагање на секој вработен, но се користи под одредени услови и во специфични ситуации. Оваа форма на отсуство значи дека работникот привремено не извршува работни обврски, а во тој период не прима плата.
Најчесто, ваквиот одмор се бара од лични причини или во случаи кога лицето е избрано или именувано за вршење јавна функција. За времетраењето на неплатениот одмор, работниот однос формално постои, но правата и обврските од него се ставени во мирување, а не се плаќаат ниту придонеси за социјално осигурување.
Важно е да се знае дека неплатениот одмор не може да трае неограничено. Според правилата, тој може да се користи најмногу до 3 месеци во текот на една календарска година. Во овој период, работодавачот има обврска да го зачува работното место на вработениот и да издаде соодветно решение за одобрување на отсуството.
По истекот на одморот, работникот е должен да се врати на работа во точно утврден рок, односно најдоцна неколку дена по завршувањето на отсуството или по престанокот на функцијата доколку бил ангажиран во јавен сектор.
Тагови: вработени неплатен одмор работнички права